Unlike protests in many other countries, bringing about change in Iran requires a shift in the position of the Supreme Leader or a fundamental change
എന് പ്രഭാകരന്
ഇറാനിലെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയെത്തുടര്ന്ന് ആരംഭിച്ച ജനകീയ പ്രക്ഷോഭം 11-ാം ദിവസവും തുടരുകയാണ്. ബുധനാഴ്ച വിവിധയിടങ്ങളില് പ്രതിഷേധക്കാരും സുരക്ഷാ സേനയും തമ്മില് ശക്തമായ ഏറ്റുമുട്ടലുകള് നടന്നു. തെക്കുപടിഞ്ഞാറന് പട്ടണമായ ലോര്ഡെഗാനില് രണ്ട് പോലീസുകാര് വെടിയേറ്റു മരിച്ചതായി ഫാര്സ് വാര്ത്താ ഏജന്സി റിപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തു. മനുഷ്യാവകാശ സംഘടനയായ ഹരാനയുടെ കണക്കനുസരിച്ച് ഇതുവരെ കുറഞ്ഞത് 200 പ്രതിഷേധക്കാരും നാല് സുരക്ഷാ ഉദ്യോഗസ്ഥരും കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
വെടിവയ്ക്കൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതിൽ അധികവും യുവാക്കൾ പ്രാദേശിക ആശുപത്രിയിലെ ഡോക്ടർമാർ പറഞ്ഞു.
രാജ്യത്തുനിന്ന് വിവരങ്ങൾ പുറത്തു പോകാതിരിക്കാനാ
യി ഇൻറർനെറ്റ് വിച്ഛേദിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇറാനിലെ 31 പ്രവിശ്യകളിലായി 111 നഗരങ്ങളിലേക്ക് പ്രതിഷേധം പടര്ന്നു. ഇറാനിയന് കറന്സിയായ 'റിയാലിന്റെ' മൂല്യത്തകര്ച്ചയും 40 ശതമാനത്തോളം എത്തിയ പണപ്പെരുപ്പവുമാണ് പ്രതിഷേധത്തിന് ആധാരം. ഡിസംബര് 28-ന് ടെഹ്റാനിലെ കടയുടമകളാണ് ആദ്യം തെരുവിലിറങ്ങിയത്. പരമോന്നത നേതാവ് ആയത്തുള്ള അലി ഖമേനിക്കെതിരെയും ('ഏകാധിപതിക്ക് മരണം'), മുന് ഷാ ഭരണകൂടത്തിന് അനുകൂലമായും പ്രതിഷേധക്കാര് മുദ്രാവാക്യം വിളിക്കുന്നുണ്ട്.
 |
| ടെഹ്റാനിലെ പ്രതിഷേധം |
സമാധാനപരമായി പ്രതിഷേധിക്കുന്നവര്ക്കെതിരെ നടപടി എടുക്കരുതെന്ന് പ്രസിഡന്റ് മസൂദ് പെസെഷ്കിയാന് ഉത്തരവിട്ടു. എന്നാല് ആയുധങ്ങളുമായി എത്തുന്നവരെ 'കലാപകാരികള്' എന്ന് വിളിച്ച അധികൃതര്, അവര്ക്കെതിരെ കര്ശന നടപടിയുണ്ടാകുമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നല്കി. ജനങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാട് കുറയ്ക്കുന്നതിനായി 7.1 കോടി പൗരന്മാര്ക്ക് പ്രതിമാസ അലവന്സ് നല്കാനും സര്ക്കാര് തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സമാധാനപരമായി പ്രതിഷേധിക്കുന്നവരെ കൊന്നൊടുക്കിയാല് അമേരിക്ക ഇടപെടാന് തയ്യാറാണെന്ന് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാള്ഡ് ട്രംപ് മുന്നറിയിപ്പ് നല്കി. ട്രംപിന്റെ ഈ ഭീഷണി കാരണം ഇറാനിയന് സൈന്യം അടിച്ചമര്ത്തല് നടപടികളില് അല്പം ജാഗ്രത പാലിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകര് കരുതുന്നു.
2022-ല് മഹ്സ അമിനിയുടെ മരണത്തെത്തുടര്ന്നുണ്ടായ പ്രതിഷേധങ്ങള്ക്ക് ശേഷം ഇറാന് നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ജനകീയ പ്രക്ഷോഭമാണിത്. അന്ന് നടന്ന അടിച്ചമര്ത്തലില് 550-ലധികം ആളുകള് കൊല്ലപ്പെട്ടിരുന്നു.
2025-ല് ഇസ്രായേല് ഇറാനുമേല് 12 ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന ആക്രമണം നടത്തിയതില് മുതിര്ന്ന സൈനിക ഉദ്യോഗസ്ഥര് കൊല്ലപ്പെടുകയും സാമ്പത്തിക-സൈനിക കേന്ദ്രങ്ങള് തകര്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഫോര്ഡോ, ഇസ്ഫഹാന്, നടാന്സ് എന്നിവിടങ്ങളിലെ ഇറാന്റെ ആണവ നിലയങ്ങള്ക്ക് നേരെ അമേരിക്ക വ്യോമാക്രമണം നടത്തി. ഇറാനിയന് കറന്സിയായ 'റിയാലിന്റെ' മൂല്യം 50 ശതമാനത്തോളം ഇടിഞ്ഞു. തൊഴിലില്ലായ്മ നിരക്ക് 7.5 ശതമാനമായി ഉയര്ന്നു.
ഇറാനിലെ വിപണികളിലെ വ്യാപാരികളും ബസാര് ഉടമകളും നടത്തിയ സമരമാണ് ഇത്തവണത്തെ പ്രതിഷേധങ്ങള്ക്ക് തുടക്കമിട്ടത്. 1990-കള് മുതല് ഇറാനില് ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രക്ഷോഭങ്ങള് നടക്കാറുണ്ടെങ്കിലും, ഇത്തവണ അത് രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ അസംതൃപ്തിയുടെ ആഴം വര്ദ്ധിപ്പിച്ചു. 2008-ലും 2010-ലും നികുതി വര്ദ്ധനവിനെതിരെ സമാനമായ പ്രതിഷേധങ്ങള് നടന്നിരുന്നു. 2022-ല് മഹ്സ അമിനിയുടെ മരണത്തെത്തുടര്ന്ന് സാമൂഹിക സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള വലിയ പോരാട്ടങ്ങളും ഇറാന് കണ്ടു.
ഇറാന്റെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിക്ക് കാരണം ഉപരോധങ്ങള് മാത്രമാണോ അതോ ഭരണപരാജയമാണോ എന്ന ചോദ്യം വീണ്ടും ഉയര്ന്നിരിക്കുകയാണ്. വിദേശനയങ്ങള്ക്കും വിപ്ലവ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങള്ക്കും നല്കുന്ന മുന്ഗണന രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറ തകര്ത്തു. ചൈനയുമായുള്ള 400 ബില്യണ് ഡോളറിന്റെ കരാറോ റഷ്യയുമായുള്ള പങ്കാളിത്തമോ ഇറാന്റെ സാമ്പത്തിക നില മെച്ചപ്പെടുത്തിയില്ല.
നേരത്തെ 'ഗാസയോ ലെബനനോ വേണ്ട, എന്റെ ജീവിതം ഇറാന് വേണ്ടി' എന്ന മുദ്രാവാക്യം മുഴങ്ങിയിരുന്നെങ്കില്, ഇപ്പോള് പ്രാദേശിക ഇടപെടലുകള് കുറഞ്ഞ സാഹചര്യത്തിലും സാമ്പത്തിക നില മെച്ചപ്പെടാത്തത് ജനങ്ങളെ പ്രകോപിപ്പിക്കുന്നു. സിറിയ തങ്ങള്ക്ക് നല്കാനുള്ള 50 ബില്യണ് ഡോളര് തിരികെ നല്കണമെന്ന് ഇറാന് ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും സിറിയയുടെ പുതിയ ഇടക്കാല സര്ക്കാര് അത് നിരസിച്ചു.
ആദ്യമായി, പരമോന്നത നേതാവ് അലി ഖമേനിയും പ്രസിഡന്റ് മസൂദ് പെസെഷ്കിയാനും രാജ്യത്തെ സാമ്പത്തിക തകര്ച്ചയ്ക്ക് കാരണം ഉപരോധങ്ങള് മാത്രമല്ല, ഭരണപരമായ പരാജയങ്ങള് കൂടിയാണെന്ന് പരസ്യമായി സമ്മതിച്ചു. എങ്കിലും, സുരക്ഷാ വിഭാഗം ഇപ്പോഴും വിദേശ ശക്തികളുടെ ഗൂഢാലോചനയാണ് പ്രതിഷേധങ്ങള്ക്ക് പിന്നിലെന്നാണ് ഇപ്പോഴും പറയുന്നത്.
ഇറാന്റെ ആണവ പദ്ധതികള് പൂര്ണ്ണമായും നിര്ത്തലാക്കണമെന്ന നിലപാടിലാണ് ഇസ്രായേല്. ലിബിയയുടെ ആണവ പദ്ധതികള് 2003-ല് തകര്ത്തതുപോലെ ഇറാന്റെ ആണവ ശേഷിയും ഇല്ലാതാക്കാന് ഇസ്രായേല് ലക്ഷ്യമിടുന്നു. ഈ സൈനിക ഭീഷണി ഇറാനിലെ ആഭ്യന്തര പ്രക്ഷോഭങ്ങളുമായി ചേരുമ്പോള്, രാജ്യത്ത് ഒരു ഭരണമാറ്റത്തിനുള്ള സാധ്യത വിദഗ്ധര് കാണുന്നു.
അമേരിക്കയുടെയും ഇസ്രായേലിന്റെയും ഭാഗത്തുനിന്ന് വൈരുദ്ധ്യം നിറഞ്ഞ പ്രസ്താവനകളാണ് പലപ്പോഴും വരുന്നത്. ചിലപ്പോള് ഇറാനിലെ ഭരണമാറ്റത്തിനായി ഇടപെടാന് തയ്യാറാണെന്ന് അവര് സൂചിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാല് മറ്റ് ചിലപ്പോള്, ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങളില് നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിക്കാന് ഇറാന് തങ്ങളെ ആക്രമിക്കുമോ എന്ന ആശങ്കയും അവര് പങ്കുവെക്കുന്നു.
വെനിസ്വേലന് നേതാവ് നിക്കോളാസ് മഡുറോയെ വാഷിംഗ്ടണ് പിടികൂടിയതിന് ശേഷം അമേരിക്കന് പ്രസ്താവനകള് കൂടുതല് ശക്തമായിട്ടുണ്ട്. എന്നാല് സൈന്യത്തെ നേരിട്ട് ഇറക്കുന്നതിനോട് ട്രംപിന് താല്പ്പര്യമില്ല. നിലവിലെ പ്രതിഷേധങ്ങള് മുന്കാലങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ദുര്ബലമായതിനാല്, പെട്ടെന്നുള്ള ഒരു അട്ടിമറിക്ക് സാധ്യത കുറവാണെന്ന് അധികൃതര് കരുതുന്നു.
ഉടനടി ഭരണകൂടത്തെ പുറത്താക്കുന്നതിന് പകരം, ഈ പ്രതിഷേധങ്ങളിലൂടെ അവരെ ക്രമേണ ദുര്ബലമാക്കുക എന്നതാകാം ലക്ഷ്യം. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തിന് സഹായിച്ചത് പോലെ, ഭരണകൂടത്തിനുള്ളില് തന്നെ പിളര്പ്പുകള് ഉണ്ടാക്കാന് നിരന്തരമായ അസ്ഥിരത സഹായിക്കും.
മുന്കാലങ്ങളില് ഇറാനിലെ പ്രതിഷേധങ്ങളെ വേണ്ടത്ര പിന്തുണച്ചില്ല എന്ന വിമര്ശനം ഒഴിവാക്കാന് ഇസ്രായേലും അമേരിക്കയും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അതേസമയം, ഇറാന് ആദ്യം ആക്രമിച്ചാല് അതിശക്തമായ തിരിച്ചടി നല്കുമെന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി നെതന്യാഹു മുന്നറിയിപ്പ് നല്കുന്നു. ഇത് ഇറാനെ ആക്രമിക്കുന്നതില് നിന്ന് തടയാനുള്ള ഒരു തന്ത്രം കൂടിയാണ്.
സിറിയയിലെ അസദ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ പതനവും ലെബനനില് ഹിസ്ബുള്ള നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളും ഇറാന്റെ പ്രാദേശിക ശക്തി കുറച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് ഇറാന്റെ വിദേശനയങ്ങളെയും ആഭ്യന്തര സുരക്ഷയെയും ഒരുപോലെ ബാധിക്കുന്നു.
ഇറാന് ഭരണകൂടം ഉടന് നിലംപൊത്തുമോ എന്നത് ലോകം ഉറ്റുനോക്കുന്ന വലിയൊരു ചോദ്യമാണ്. നിലവിലെ സാഹചര്യങ്ങള് വിലയിരുത്തിയാല്, ഭരണകൂടം അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധികളിലൊന്നിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. എന്നാല് ഒരു ഭരണമാറ്റം അത്ര എളുപ്പവുമല്ല.
കറന്സിയുടെ മൂല്യത്തകര്ച്ചയും 40 ശതമാനത്തിന് മുകളിലുള്ള പണപ്പെരുപ്പവും ജനങ്ങളെ അങ്ങേയറ്റം പ്രകോപിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. സാധാരണക്കാര്ക്ക് ജീവിക്കാന് കഴിയാത്ത അവസ്ഥ പ്രതിഷേധങ്ങള്ക്ക് ഇന്ധനം പകരുന്നു.
സിറിയയിലെ അസദ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ പതനവും ഹിസ്ബുള്ളയ്ക്കെതിരെയുള്ള ഇസ്രായേല് ആക്രമണങ്ങളും ഇറാന്റെ 'പ്രോക്സി' കരുത്തിനെ ദുര്ബലപ്പെടുത്തി. ഇത് ഇറാനെ കൂടുതല് ഒറ്റപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഇസ്രായേലിന്റെയും അമേരിക്കയുടെയും സൈനിക നീക്കങ്ങള് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം തകര്ക്കുന്നു.
ഇസ്ലാമിക് റെവല്യൂഷണറി ഗാര്ഡ് കോര് പോലുള്ള സായുധ സേനകള് ഭരണകൂടത്തോട് അങ്ങേയറ്റം വിശ്വസ്തത പുലര്ത്തുന്നു. സൈന്യത്തിനുള്ളില് വലിയ പിളര്പ്പുകള് ഉണ്ടാകാത്ത പക്ഷം പ്രതിഷേധങ്ങളെ അടിച്ചമര്ത്താന് അവര്ക്ക് സാധിക്കും.
പ്രതിഷേധക്കാര്ക്ക് കൃത്യമായ ഒരു നേതാവോ അല്ലെങ്കില് ഭരണകൂടം വീണാല് പകരം വയ്ക്കാന് ശക്തമായ മറ്റൊരു സംവിധാനമോ നിലവില് ഇറാനില് പ്രകടമല്ല.
മുന്കാലങ്ങളില് നടന്ന പ്രതിഷേധങ്ങളെയും (ഉദാഹരണത്തിന് 2022-ലെ മഹ്സ അമിനി പ്രതിഷേധം) അതിശക്തമായ സൈനിക നടപടികളിലൂടെ ഇറാന് അടിച്ചമര്ത്തിയിട്ടുണ്ട്.
 |
| ടെഹ്റാനിലെ പ്രധാന മാര്ക്കറ്റുകള് ദിവസങ്ങളായി അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു |
ഭരണകൂടം വീഴുമോ എന്നതിന് രണ്ട് പ്രധാന സാധ്യതകളാണുള്ളത്:
ആഭ്യന്തര തകര്ച്ച: സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി സൈനികര്ക്കും സുരക്ഷാ ഉദ്യോഗസ്ഥര്ക്കും ശമ്പളം നല്കാന് കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലെത്തുകയും, അവര് ജനങ്ങള്ക്കൊപ്പം ചേരുകയും ചെയ്താല് ഭരണകൂടം വീഴാന് സാധ്യതയുണ്ട്.
ബാഹ്യ ഇടപെടല്: ഇസ്രായേലോ അമേരിക്കയോ നേരിട്ട് ഒരു സൈനിക ആക്രമണം നടത്തി ഭരണകൂടത്തെ അസ്ഥിരപ്പെടുത്തിയാല് പതനം വേഗത്തിലായേക്കാം.
ചുരുക്കത്തില്, ഇറാന് ഭരണകൂടം നിലവില് വളരെ ദുര്ബലമാണ്, പക്ഷേ അവര്ക്ക് ഇപ്പോഴും ശക്തമായ സൈനിക നിയന്ത്രണമുണ്ട്. പ്രതിഷേധങ്ങള് കൂടുതല് ആവേശത്തോടെ തുടരുകയും സൈന്യത്തിനുള്ളില് വിള്ളലുകള് വീഴുകയും ചെയ്താല് മാത്രമേ ഒരു പൂര്ണ്ണമായ മാറ്റം പ്രതീക്ഷിക്കാനാവൂ.
ഇറാന് ഒരു തിയോക്രാറ്റിക് റിപ്പബ്ലിക് ആണ്. അതായത്, അവിടെ മതപരമായ നിയമങ്ങള്ക്കും ജനാധിപത്യപരമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകള്ക്കും സ്ഥാനമുണ്ട്. എന്നാല് യഥാര്ത്ഥ അധികാരം ജനങ്ങള് തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നവരിലല്ല, മറിച്ച് മതനേതൃത്വത്തിലാണ്.
ഇറാന്റെ അധികാര ഘടന
സുപ്രീം ലീഡര് (പരമോന്നത നേതാവ്): ഇറാന്റെ ഏറ്റവും ഉയര്ന്ന അധികാരി. സൈന്യത്തിന്റെ തലവന് ഇദ്ദേഹമാണ്. നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥ, മാധ്യമങ്ങള്, സൈന്യം എന്നിവ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള നിയന്ത്രണത്തിലാണ്. നിലവില് ആയത്തുള്ള അലി ഖമേനിയാണ് ഈ സ്ഥാനത്തുള്ളത്.
ഗാര്ഡിയന് കൗണ്സില്: ഇവര്ക്ക് വലിയ അധികാരമുണ്ട്. പാര്ലമെന്റ് പാസാക്കുന്ന നിയമങ്ങള് ഇസ്ലാമിക നിയമങ്ങള്ക്ക് അനുസൃതമാണോ എന്ന് പരിശോധിക്കുന്നത് ഇവരാണ്. കൂടാതെ, തെരഞ്ഞെടുപ്പില് മത്സരിക്കേണ്ട സ്ഥാനാര്ത്ഥികളെ തീരുമാനിക്കുന്നതും ഇവരാണ്.
പ്രസിഡന്റ്: ജനങ്ങള് നേരിട്ട് തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ആളാണ്. എങ്കിലും, സുപ്രീം ലീഡറുടെ താല്പര്യങ്ങള്ക്ക് വിരുദ്ധമായി പ്രവര്ത്തിക്കാന് പ്രസിഡന്റിന് കഴിയില്ല. നിലവില് മസൂദ് പെസെഷ്കിയാനാണ് പ്രസിഡന്റ്.
ഇസ്ലാമിക് റെവല്യൂഷണറി ഗാര്ഡ് കോര്: ഇത് സാധാരണ സൈന്യത്തിന് പുറമെ പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക സൈനിക വിഭാഗമാണ്. ഇസ്ലാമിക വിപ്ലവത്തെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഇവരുടെ ചുമതല. രാജ്യത്തെ സാമ്പത്തിക മേഖലയിലും ഇവര്ക്ക് വലിയ സ്വാധീനമുണ്ട്.
മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെ പ്രതിഷേധങ്ങളില് നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇറാനില് മാറ്റം വരണമെങ്കില് സുപ്രീം ലീഡര് എന്ന പദവിയിലോ അല്ലെങ്കില് ഭരണഘടനയിലോ മാറ്റം വരണം.
നിയമപരമായ തടസ്സങ്ങള്: ഭരണഘടനയില് മാറ്റം വരുത്താന് ശ്രമിച്ചാല് ഗാര്ഡിയന് കൗണ്സില് അത് തടയും.
വരാനിരിക്കുന്ന മാറ്റം?
നിലവിലെ സുപ്രീം ലീഡറായ അലി ഖമേനിക്ക് 80 ന് മുകളില് പ്രായമുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം ആര് വരും എന്നത് ഇറാനെ സംബന്ധിച്ച് വലിയൊരു ചോദ്യമാണ്. ഒരുപക്ഷേ ആ സമയത്ത് സൈന്യത്തിലോ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിനുള്ളിലോ അധികാര തര്ക്കങ്ങള് ഉണ്ടായാല് അത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ പതനത്തിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.
ആഭ്യന്തര കലാപത്തില് വെന്ത് ഇറാന്, 7 പേരെ സേന വധിച്ചു, ഒപ്പം വീണ്ടും ആക്രമണത്തിന് കോപ്പുകൂട്ടി ട്രംപ്
Summary: To understand whether the Iranian regime might collapse, it is crucial to examine its unique system of governance and hierarchy of power.
Iran is a Theocratic Republic. This means that while there is a place for religious laws and democratic elections, the ultimate power does not rest with those elected by the people, but rather with the religious leadership.
The Power Structure of Iran
Supreme Leader (Rahbar): The highest authority in Iran. He is the commander-in-chief of the armed forces. The judiciary, state media, and the military are under his direct control. Currently, Ayatollah Ali Khamenei holds this position.
Guardian Council: This body holds immense power. They ensure that laws passed by Parliament align with Islamic law. Furthermore, they have the authority to vet and decide which candidates are eligible to run in elections.
President: Elected directly by the people. However, the President cannot act against the interests or wishes of the Supreme Leader. Masoud Pezeshkian is the current President.
Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC): A specialized military branch that operates alongside the regular army. Their primary mission is to protect the Islamic Revolution. They also wield significant influence over the country's economy.
Why is it difficult for this regime to fall?
Unlike protests in many other countries, bringing about change in Iran requires a shift in the position of the Supreme Leader or a fundamental change to the Constitution.
Suppression Capabilities: When protests erupt, it is not just the Iranian police who respond; the IRGC and the 'Basij' (a paramilitary volunteer militia) are deployed. These forces are directly accountable only to the Supreme Leader.
Legal Obstacles: Any attempt to reform the Constitution can be blocked by the Guardian Council.
Potential for Future Change?
The current Supreme Leader, Ali Khamenei, is over 80 years old. Who will succeed him remains a major question for Iran. If power struggles emerge within the military or the political leadership during that transition, it could potentially lead to the collapse of the regime.
COMMENTS